Bu etki hayati bir önem taşır mı?
Bazıları için evet. Kendilerini insanların gözünde güzel göstermek için türlü çareler ararlar. Kimisi vardır, kemerli burnunu gizlemek için gözlük takmak ister, kimisi kendisini kilolu gördüğü için bol şeyler giyer, kendisini aç bırakır. Ne kadar zayıflarsa zayıflasın bu gerçeği kabullenemez.
Demem o ki, bir şey insanın kafasına yer edindiği zaman söküp atması kolay olmuyor. Sürekli zihnini meşgul eden o sıkıntıyı sona erdirmek için türlü yollar deniyor.
Ama bazıları vardır ki sorunlarını çözecek hiçbir yol yoktur.
Bu bazılarının derdi ne kilosuyla ne de vücudunda sevmediği bir yerle ilgilidir. Tüm meselesi varlığıdır. Varlığını kabullenemez. Varlığının insanlar üzerindeki etkisini düşünüp durur.
Balkonumuzun en kuytu köşesinde duran tek dal bir sardunya solsa pek umrumuzda olmaz değil mi? Bize göre varlığının bir anlamı yoktur. Ama o sardunyaya bakan annemiz, nenemiz... Onlar; o sardunya solduğu zaman, eski haline döndürmek için çaba sarf ederler. Üzülürler onun için.
İnsanlardaki yerim bu bahsi geçen sardunya gibi. Solsam, beni eski halime döndürmek için çabalayan iki kişinin varlığı bile benim için yeterli olur.
Ama ya sardunya o balkona ait değilse?
O zaman ne olacak?
Kendisini o kuytu köşeye bile layık görmüyorsa?
O zaman kalması için iki kişi yeterli olacak mı?
Olduğumuz gibi görünemiyorsak suç bizde midir yoksa böyle hissetmemize sebep olanlarda mı?
Ya zavallı sardunyayı düşünen o bir kişi de bir gün onu bırakırsa?
Bunun sebebi sardunya mıdır?
